فقط تو
يه حس دارم
يه حسه عجيب
ميگن تو فريبي
ميگن تو دروغي
نگاه به رفتارت مينكم
فكرم ميگه تو نيرنگي
چشات دورنگي رو مخفي ميكنن
ولي همون دوتا گويه بلور
دلم رو نرم ميكنن
باورش سخته برام
كه من اول و آخرش نيستم برات
ميگن يه روزي ميفهمم دروغاتو
ميگن يه روزي خراب ميشه دنيا برام
ميگن تا دير نشده ولِت كنم
ولي حرفات منو تا اوج ابرا ميبرن
چي ميشد حرفاشون دروغ باشه
اوني كه ميبينم همه راست باشن
فاصله راستي و دروغ چقدره؟
جواب سوالام نه يا آره ست
حيف نيست لبات دروغ بگن؟
چشات منو به گمراهي بكشن؟
ميدوني كه اول قشنگتريني؟
ميدوني كه راستي بهترينه؟
حرفايه من بچه گونس، آره؟
تو اين دنيا كي قلبش تويه دستاشه؟
كي آخه باسه كس ديگه اي
گلاي خوشبو ميكاره؟
كي دلش برايه حقيقت ميزنه؟
يا حرفاشو پشته پرده نميزنه؟
حوصلشو داري؟
پاي پياده بريم؟
جاش مهم نيست
فقط بريم، بريم تا خورشيد
زير پامون آب صدا كنه
و گرمايه قلبامون خورشيد رو آب كنه!
بشينيم تويه رويا
تا خوابه زمستوني بريم
بريم يه جايه دور
بريم تا مرزه عشق
فقط تا مرزش
چون ما عشق رو نميفهميم
چون ما اون رو معني ميكنيم
فكر كن
فكر كن
فكر كن
معنايه عشق ما هستيم
معنايه تو شدن
بينديش به كودكيت
راستي كه هميشه راستي بود
زمونه اي كه بي كاستي بود
زمونه اي كه من خودم بودم
زمونه اي كه تو، تو بودي
نمي شناختمت
ولي ميدونم
هردومون مثله آينه
صاف بوديم
ناب بوديم
و بي حقه
اونا راست نميگن
اونا حسودن
اونا دروغن
راستي رو دروغ ميبينن
عشق رو هوس ميبينن
اونا نميدونن تو آينه اي
اونا نميدونن وقتي تو چشات نگاه ميكنم
زندگي رو با نور ميبينم
تو يه چشمه اي
به وسعته اقيانوس
من هم يه ماهي
شايد كوچيكتر
ولي نه، بزرگتر
آخه دارم از وسعتت مينوشم
دارم تويه وسعتت پرواز ميكنم
آره پرواز
اگه پرواز بال ميخواد، من دارم
اگه نفس ميخواد من دارم
اگه غرور ميخواد من دارم
اگه منو بخواد تو رو دارم
باورم نميشه تو
دروغ باشي
باورم نميشه
تو نيرنگ باشي
حتما ميدوني به كدوم
بينا ميگن كوره
هيچي رو نميبينه
شايد من خطا ميكنم
حتما اين تاوان گناهه
من باور نميكنم
چون با تو خوشحالم
چون با تو پروازم
درست مثله يك دونه بارون
فقط با طراوت تر
درست مثل تو
اي زيباترينم
اي ترنم
و اي چكيده
بهشت
فقط تو







